زنده ماندن در صفر کلوین
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
زنده‌ماندن در صفرِ کلوین یا چگونه در صفرِ کلوین زنده بمانیم.
یک‌هو همه‌جا تاریک شد. سایه‌ی بزرگی جلوی خورشید رو گرفت. تاریکی محض. غول ترس اومده بود. کم‌کم از توی تاریکی ظاهر می‌شد. همون‌طور بود که باید می‌بود: ترس‌ناک، وحشت‌ناک، دلهره‌انگیز و حتی دیوانه‌کننده.کامل که از توی تاریکی بیرون اومد، وایساد و چشم‌توچشم و ساکت نگاهم کرد. با چشم‌های سیاه خیلی بزرگ، بدن خمیده با پشم‌های سرمه‌ای. گفت: «پخ.» نگاهش کردم. لازم نبود بگه پخ. من خودم از ترس خشک شده بودم، ب
برچسب:
نویسنده: بنیامین یوسفی
زنده‌ماندن در صفرِ کلوین یا چگونه در صفرِ کلوین زنده بمانیم.
نه. نگو قلبم شکست. این بدترین چیزیه که می‌تونی بهم بگی. پ.ن: نمی‌خوام به خاطرات خوب فکر کنم. نمی‌خوام به خاطرات بد فکر کنم. فقط می‌خوام قلبم که می‌تپه جای تو گرم باشه.
نوشته شده در یکشنبه بیستم آبان ۱۴۰۳ ساعت 4:38 توسط بِلِشْتوک
منجمد در منفیِ دیویست و هفتاد و سه درجهٔ سلسیوس.صاحبِ ابدیِ سیاه‌چالهٔ دستِ چپ
برچسب:
نویسنده: بنیامین یوسفی
زنده‌ماندن در صفرِ کلوین یا چگونه در صفرِ کلوین زنده بمانیم.
کلمه‌ها بیش از حد زیادن؛غمت غمِ منه.
نوشته شده در یکشنبه یازدهم آذر ۱۴۰۳ ساعت 18:52 توسط بِلِشْتوک
منجمد در منفیِ دیویست و هفتاد و سه درجهٔ سلسیوس.صاحبِ ابدیِ سیاه‌چالهٔ دستِ چپ و درختِ سرمازده‌ی عنبیّه‌ی چشمِ چپ.
برچسب:
نویسنده: بنیامین یوسفی
زنده‌ماندن در صفرِ کلوین یا چگونه در صفرِ کلوین زنده بمانیم.
من از خواب بیدار شده بودم که تو توی آشپز‌خونه بودی. داشتی می‌چرخیدی، دنبال چیزی می‌گشتی و حواست نبود. من میخ‌کوب شده بودم. تو، توی آش‌پزخونه‌ی خونه بودی. یکم چاق شده بودی. کی برگشتی؟ وقتی من خواب بودم برگشتی؟منو دیدی. تو هم یکم شوکه شدی. از دیدن من خوش‌حال شدی؟ بعد خندیدی. اومدی و هم‌دیگه رو بغل کردیم. گفتم چاق شدی؟ اومدی سورپرایزمون کنی؟ و خیلی گریه کردم.حتی تو هم گریه کردی.بعد که بیدار شدم یا
برچسب:
نویسنده: بنیامین یوسفی
زنده‌ماندن در صفرِ کلوین یا چگونه در صفرِ کلوین زنده بمانیم.
«...با همه‌ی این‌ها ناراحت‌کننده‌ترین چیز اینه که من بازم با احتمال ۹۹ درصد خودم رو نمی‌کشم. چون اگه می‌خوام بمیرم واسه اینه که زندگی خودشو ازم گرفت، من نمی‌خواستم که زنده نباشم.» پ.ن: ناراحت‌کننده‌ترین یا دقیق‌تر از اون، شرم‌آورترین.
نوشته شده در پنجشنبه چهارم بهمن ۱۴۰۳ ساعت 23:50 توسط بِلِشْتوک
منجمد در من
برچسب:
نویسنده: بنیامین یوسفی
زنده‌ماندن در صفرِ کلوین یا چگونه در صفرِ کلوین زنده بمانیم.
اوّلش ترسیدم. ترسیدم که نکنه همه‌ی اون روزها دوستم نداشته بوده باشی. بعد یکم گریه کردم. و آخر سر هم فکر کردم که به احتمال بالایی، به احتمال خیلی خیلی بالایی، همه‌ی اون روزها، همه‌ی همه‌ی اون روزها، دوستم نداشتی.این کلمه‌ها خطاب به توأن، ولی دیگه برای تو نیستن. آخه، چیزی ازم باقی نمونده. تا آخرین سلّولم خسته و ناامیده. همه‌چیز رو از دست دادم و بیش‌تر از همه‌چیز (حتّی بیش‌تر از تو)، خودمو. کسی نیس
برچسب:
نویسنده: بنیامین یوسفی
زنده‌ماندن در صفرِ کلوین یا چگونه در صفرِ کلوین زنده بمانیم.
سال‌ها، قبل از فوت کردن شمع تولدم، آرزو می‌کردم تو خوب بشی. نشد. پس آرزوی مرگ کردم. که اون هم نشد. از جایی به بعد آرزویی نکردم. با قلب خالی شمع‌ها رو فوت کردم و خندیدم.خواستم بنویسم کاش هزار برابر تو رنج می‌کشیدم و تو شاد بودی. دیدم حتّی اینم خودخواهیه. راهیه برای زمین گذاشتن بار سنگینی که روی دوشمه. باور کن خیلی سنگینه. باور کن دارم له می‌شم زیر این بار سنگینی که ازش خون می‌چکه.پ.ن: به‌مناست ۲۴
برچسب:
نویسنده: بنیامین یوسفی
زنده‌ماندن در صفرِ کلوین یا چگونه در صفرِ کلوین زنده بمانیم.
هربار من حالم واقعاً خوب بود، کنارِ تو خوب بود. هروقت تو حالِ مرگ بودم هم به‌خاطرِ تو بود. ولی خب، حیفِ اشک‌هام. حیفِ قلبم که برای تو تپید.
نوشته شده در یکشنبه هشتم تیر ۱۴۰۴ ساعت 15:20 توسط بِلِشْتوک
منجمد در منفیِ دیویست و هفتاد و سه درجهٔ سلسیوس.صاحبِ ابدیِ سیاه‌چالهٔ دستِ چپ و درختِ سرمازده‌ی عنبیّه‌ی چشم
برچسب:
نویسنده: بنیامین یوسفی